Bir Kalbim Kaldıydı

Bir kalbim kaldıydı sende

Sevmenin yuvasını ararken

Yolunu şaşırmış

Isınmak için kalbinin odalarına sığınmış

Yaralı ve pek çok yerden yamalı

Bir kalbim kaldıydı

Dinmeyen yağmurlardan

Şifasız dertlerden yoğrulmuş

Sonunda atmayı unutmuş

Kimsesiz sahipsiz

Boynu bükük gelincik kırmızısı

Biraz da cebi sökük bir dilenci

Sevginin sahibini aramış

Seven gönüllerde senelerce

Günün birinde artık yorulmuş

Bir kestanenin gölgesine oturmuş

Bir kalbim kaldıydı

Karıncanın adımları kadar sessiz

Ve pek çok karınca gibi

Bilinmeden ezilmiş.

Aslı Çetinkaya