Mevt

Fecir gölgeler yüzümü

Kirpiklerimi okşayan hain rüzgâr

Güzel bir dokunuş üşütmemeli bedeni

Sehven kapandı perdelerim

Sönük ışılarım, yere düşen yıldızlarım

Tesadüfen yaşıyor insan, aldırmıyor da

Yadırgıyor, tesadüfen girince toprağın altına

Hasletimde vardır çelikten düşler

Ben hep sevdim hayal etmeyi

Hayal olmayı pek sevemedim ama

Soyut şimdi bedenim, tenim, sesim

Kirpiklerimi okşayamaz artık hain rüzgâr

Ben şimdi, üşümeye bile hasretim

çağla fulya

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.